Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Vrienden
Laatste reacties
No right mouse button, no alert
Contact
 
 
--------------------------------
 
ISBN 978-90-78459-39-2
Deze bundel kan worden besteld
De kosten zijn  19.50
mijn winst 2,50 gaat naar het KWF
 
-------------------------------
 
--------------------------------
 
 
Voor een origineel cadeau
een uniek schilderij
klik op de banner !
 
--------------------------------
 
Met dank aan Luna, Florence,
 Jannie, Muis en Clemens
 
------------------------------
 
 
--------------------------------
 
 
 
Maartje bedankt!
 
--------------------------------
 
 
deze heb ik van La Luna
bedankt Riava !
 
 
------------------------------
 
 
Dank je Patricia !
------------------------------
 
 
Bedankt Mieke !
-----------------------------
 
 
bedankt Sylvianne !
 
 
Bedankt Blauwhartje !
 
 
 
Dank je Blauwhartje
 
 
 
 
Bedankt Suzette
--------------------------
 
Verwijzingen naar
niet puntjes
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Gisteren was het echt lekker modderen. De opa en pappa van Laura hadden een modderkeuken voor haar gemaakt, zodat ze heerlijk met water en zand buiten kon spelen. Taarten bakken, een kasteel bouwen, kortom lekker knoeien met water en zand. Het geheel stond in de schaduw, dus het was niet te warm.

Een bak water, een bak zand, wat vormpjes en schepjes en zo. . .

. . . kun je lekker aanmodderen.

Maar ja ook de plantjes willen water, en die kun je natuurlijk geen modderwater geven, dus de gieter lekker vullen in de regenbak.

Wel even op mijn tenen staan, ik ben wel al een beetje groot, maar niet echt groot natuurlijk.

Zit er genoeg water in? Ja, dan de plantjes gaan begieten.

Tja mijn rok (mt 98 ) is wel een beetje lang en afzakkerig, ik denk dat dat model een tikkie groot uitvalt, maar ik zal er wel ingroeien, het zou een minirok moeten zijn, maar daar lijkt het niet op.

        

Door al het gemodder is mijn knuffel wel een beetje vies geworden, maar die mocht in een lekker sopje en als ik vanavond in bad en naar bed ga, is die vast wel weer droog, nu hangt hij lekker in de zon dus dat gaat wel goed komen denken jullie ook niet?

 

Reacties (16)

Gisteren was het hier nog steeds mooi en zonnig weer, pas in de avond was er wat bewolking maar het bleef droog, dus straks maar weer een keertje sproeien, mijn gras ziet er prachtig uit en dat wil ik graag zo houden.

Maar toen ik gister naar boven keek zag ik dat het daar aardig leek te waaien, de lucht was vol windveren . Eentje liet duidelijk zien waar die naam vandaan komt. Ik vermoed dat het een restje is van een condensstreep van een vliegtuig, maar verder in een blauwe lucht was het net een kunstwerk. Vinden jullie dat nu ook?

Later zag ik meer verwaaide wolken voorbij komen, maar die waren minder mooi om te zien.

Voor vandaag ik wens jullie allen een fijne maandag toe.

Reacties (10)

Gisteren heb ik pogingen gedaan om een hommel leuk op de foto te zetten. Laura is vreselijk bang voor allerlei vliegend gespuis, omdat ze vorig jaar door een wesp is gestoken. Ze raakt zelfs in paniek van een bromvlieg. Oma daar bijen. . .

Nu had ik het idee om een hommel, want die was het die het vingerhoedskruid bezocht, op de foto te zetten en die van dichtbij te laten zien. Nu had ik alleen mijn telefoon bij me, dus om dan een snelle sluitertijd te krijgen was moeilijk. Als resultaat heb ik dus een aantal bloemenfoto's, waar de hommel net in de bloem was verdwenen.

Op zich niets mis mee, maar de hommels kreeg ik niet in beeld. Ik heb haar die dus niet goed kunnen laten zien, al moet je in een hommel ook niet knijpen, het zien er toch altijd aaibare insekten uit vind ik. Ik heb haar zelfs laten kijken om te laten zien dat de ene een grijze 'broek' aan had en de andere een oranje 'broek' . Nogmaals uitgelegd dat ze niet bang hoefde te zijn, omdat die beessies liever wegkruipen in een bloem , dan naar haar komen om haar lastig te vallen. Nou ik vond het al een overwinning dat ze niet naar binnen holde om zich te verstoppen. En dat ze bij het buxushegje durfde te staan (wel een beetje schuin achter oma Molly) om goed te kijken.

Daarna zijn we gaan schommelen

Hoger oma, nog hoger. . . .

Reacties (10)

Het waren weer drie feestelijke dagen met de opening van het seizoen. Nu ga ik er niet vaak kijken, maar de eerste dag was er ook markt, dus ik ben even een paar boodschappen wezen halen, vroeg, toen was het nog niet zo druk.

Nou ook maar even over de kinderkermis gewandeld waar ook nog niet veel drukte was.

De miniautootjes waren nog niet vol.

En om te schieten hoefde je ook niet echt in de rij te staan.

Het springkasteel werd al wel drukker bezocht, maar ja de kleintjes zijn misschien als eerste hun bed uit . Je moest erin door een vervaarlijke krokodillenbek. Dit meisje wilde kennelijk zo snel mogelijk tussen die tanden door, je weet natuurlijk nooit of dat beest opeens zal geen bijten.

Verder heb ik lekker mijn aardbeitjes gehaald en ben weer naar huis gewandeld. De andere twee dagen ben ik helemaal niet op het dorp geweest, mij te warm en te vol. Maar kom ik zal de tuin zo weer gaan sproeien, want er is hier nog steeds geen druppel gevallen, dus twee keer per dag in de vroege ochtend en in de avond als de zon niet meer op mijn gras schijnt, sta ik te sproeien.

Allemaal een fijne zondag gewenst.

Reacties (14)

Vandaag een dag om af te koelen met de voeten in de zee. Maar ik ga daar niet zwemmen, in het zwembad zal het vast wat rustiger zijn :)

Reacties (11)

Even geleden had ik al laten zien dat mijn zoon samen met een maat mijn mosveld helemaal hadden afgestoken en afgevoerd. Daarna werd de kale grond bemest, geëgaliseerd en toen moest het 'inregenen' . Als ik het fout zeg, dan heb ik het verkeerd begrepen. Nu hadden ze beiden een vrije dag opgenomen om alles verder af te werken, voor twaalf uur zouden de rollen gras worden afgeleverd. Dus om acht uur werd er hier al begonnen met het verder voorbewerken van de grond.

Er was allerlei tuingereedschap en speciale mest en bemeste tuingrond, aangesleept om mij een prima grasveld te garanderen.

Dus nogmaals het kale stuk goed bewerken om het klaar te maken voor het leggen van de zoden.

Dat was nog een heel werk maar in de warmte kwam ik natuurlijk regelmatig verfrissingen aandragen, dat is toch wel het minste wat ik doen kon.

Nu was het al twaalf uur geweest en er was nog geen vrachtwagen in zicht. Eerst maar even het thuisfront een app sturen. Maar om tien over een, toch maar weer eens bellen waar de vracht bleef.  Nou hij zou er zo zijn, hij was al in Zeeland. Nou dan nog maar even geduld oefenen en jawel om half twee kwam er een vrachtwagentje de straat in rijden.

De eerste pallet rollen is al uit de wagen gereden en  wordt al goed vochtig gemaakt, onderweg waren ze natuurlijk wel droog geworden. En het tweede komt er ook al aan.

Nu netjes een touwtje spannen om de rechte lijn te houden bij het uitleggen van de rollen.

Zo het begin is er en netjes recht.

Zo is het eindresultaat na zo'n drie uur rollen uitrollen en neerleggen. Nog alles even heel goed sproeien en dat mag ik zelf voorlopig elke avond nog eens goed doen.

De lege pallets wegruimen en de straat aanvegen, dat kon ik zelf doen zodat de mannen uit konden rusten en daarna naar hun eigen huizen en tuinen vertrekken. Dan had ik toch het idee dat ik nog even nuttig kon zijn ;)

Daarna heb ik voor mezelf een kop thee gezet en dat lekker opgedronken met uitzicht op mijn nieuwe grasmat.

Reacties (15)

Gisteren was een mooie dag voor een flinke wandeling. Dan ga ik het liefste vroeg in de morgen, als de zon er wel al is maar de vakantiegasten en andere wandelaars nog niet op weg zijn.

Het dijkje was lekker rustig en omzoomd met boterbloemen. En hoog in de lucht zweefde een buizerd om zijn ontbijt op te speuren. Verder hoorde ik veel verschillende vogels zingen en geen geluid van verkeer in de buurt.

De boterbloemen wat dichterbij genomen. . .

en nog wat dichterbij. Het was mooi om die glanzende bloemenzee zo te zien. Maar kom ik ga van de weg af en loop verder langs een wandelpad over de schapendijk. De schaapjes zijn kennelijk op dit ogenblik ergens anders aan het grasmaaien, dus ik had de dijk voor mezelf.

Heel gek, halverwege de dijk bij een hek,stond gewoon een stoel, die iemand daar had achtergelaten. Ik was inmiddels al een uurtje aan de wandel dus ik ben even in die stoel gaan zitten om de stilte en de vogels om me heen te horen. Een compleet Zen moment.

Je zou zo een hele ochtend kunnen blijven zitten maar een paar minuten is al genoeg als je aan de wandel bent, ik ben dus maar verder gegaan. Langs de camping (een van de vele in die buurt) en onder de duinen langs weer richting huis. Nog even omkijken naar de boomgaard waar de bloesem is verdwenen en de appels nog niet te zien zijn.

Dan kom je weer over gebaande paden en er waren meer mensen op weg, joggend, fietsend, wandelend met de hond . Halverwege de strandweg kwam ik nog een damhertebok met zijn vriendin tegen, die haastten zich snel richting duingebied, want het werd allengs drukker langs de weg.

Ik kon geen foto van de twee nemen want tegen de tijd dat ik mijn telefoon in de aanslag had, waren ze met grote haast achter de heg verdwenen, af en toe zag ik alleen nog een gewei boven de heg uitsteken, en dat geeft natuurlijk geen duidelijke foto. Zo kwam ik dus na bijna twee uur wandelen in het dorp terug.  Nog even kletsen met een kennis die lekker in de zon voor haar huis zat en daarna een grote bak thee want ik had geen water meegenomen en inmiddels wel dorst gekregen. Nu vandaag weer een nieuwe week, ik wens jullie allemaal een fijne week toe.

Reacties (12)

. . . en hoever. Mensen van mijn leeftijd zullen deze kreet wel herkennen. Die komt uit een boek van de verplichte literatuurlijst van het lyceum. Het dikke boek  Camera Obscura van Hildebrand (ps. Nicolaas Beets).

Ik weet niet of de jongelui nog zo'n lange lijst met verplicht te lezen boeken voor hun examens door moeten worstelen. Zelf las ik altijd graag, maar een boek dat voor het eerst verscheen in 1839 was zelfs voor mij een opgaaf. Goed laten we het meer niet over boekenlijsten gaan hebben, maar gister was het wel een warme dag. Dan zeker als een kleinkind, vol energie dat naar buiten wil en geen last van de warmte lijkt te hebben, je steeds in haar spel betrekt. Tja dat heeft oma natuurlijk zelf in de hand gewerkt, een oma die meespeelt met verstopprtje, kleien, kleuren, schommelen, bellen blazen enz. daar moet je gebruik van maken natuurlijk.

Ik ben maar mee naar buiten gegaan, hoewel het binnen koeler was, maar in de schaduw van de bomen met een klein beetje wind was het goed te doen.

De mooie kronkelvorm van de takken bij deze boom viel me zomaar ineens op.

Op het zijterrasje was er eerst nog een flinke tijd schaduw te vinden.

En met een teiltje water en wat spulletjes uit het poppenkeukentje kun je je best aardig bezig houden.

En wanneer je klaar bent met dat water, mag Rooie Rizla best de rest uit het teiltje drinken.

Hierna heb ik haar maar even in een zomerjurkje gestoken, want een natgekliederde spijkerbroek wordt toch wel te warm. Ook even flink met zonnemelk gesmeerd, want buitenspelen in de zon dan moet er goed gesmeerd worden. Toen kwam er teveel zon aan de zijkant en we zijn naar de achterzijde verhuisd, hebben daar bellen geblazen en geschommeld, de glijbaan was te warm geworden om daar met blote beentjes op te zitten.

En omdat oma daar druk mee moest doen, had ze geen handen vrij om foto's te nemen. Dus hier moeten jullie het mee doen.

Reacties (11)

Liefde is niet samen op de bank zitten en elkaar verliefd in de ogen kijken. Maar het is samen uitkijken in dezelfde richting.

Aan die oude wijsheid moest ik denken toen ik vrijdag in Sluis deze twee ooievaars samen op de foto zette. Er waren op de wallen meerdere plaatsen gemaakt waar ooievaars kunnen nestelen. Deze twee hadden daar dan ook gebruik van gemaakt.

Het schijnt dat de ooievaars in Sluis afkomstig zijn van een kolonie ooievaars die al lang in 'Het Zwin' broedt.

Reacties (8)

Rondom Sluis is nog een hoop bewaard gebleven van de 'Staats-Spaanse linies' dus wij zijn de wallen opgelopen om daar een wandeling te gaan maken. Eerst even de oude gracht gevolgd om er te komen.

Dan langs de oude stadsmuur nog compleet met schietgaten.

En voorzien van een bordje zodat je wist wat dit was en wanneer de muur werd gebouwd.

 

Daarna konden we de wal op bij de overblijfselen van de Westpoort, dat moet een indrukwekkende poort geweest zijn.

Er is nog veel van deze poort overgebleven. Hieronder een foto van het rechterdeel van de poort, gespiegeld stond aan de linkerzijde nog zo'n stuk overeind. Je was in die tijd niet zomaar binnen in de stad, maar voor een grensgebied golden natuurlijk strenge eisen.

We wandelden langs met fluitenkruid  (en brandnetels) begroeide wallen en door het groen heen zagen we de grachten.

Hier in de buurt zou nog de waterpoort geweest zijn, maar ik zag niet precies waar dat dan was.

 

Maar op de oude kaarten waarvan de afbeelding ook aan het begin van de route stond, was dat wel in deze buurt aangegeven.

Mooi om te zien hoe alles vroeger was geweest , wij liepen door richting zuidpoort, maar deze poort was zo gerestaureerd, dat er volgens mij niet veel oude stenen meer van over waren, toch was het wel duidelijk hoe het vroeger was geweest. Aan de binnenzijde leken er meer oude stenen gebruikt te zijn.

Met een laatste ANWB bord met informatie over de wallen nemen we afscheid van het mooie stadje Sluis er is veel te zien en ook het Belfort is een museum. Dus wie die kant eens uitkomt, die kan ik een bezoek van harte aanbevelen.

 

 

Reacties (15)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl