Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Vrienden
Laatste reacties
No right mouse button, no alert
Contact
 
 
--------------------------------
 
ISBN 978-90-78459-39-2
Deze bundel kan worden besteld
De kosten zijn  19.50
mijn winst 2,50 gaat naar het KWF
 
-------------------------------
 
--------------------------------
 
 
Voor een origineel cadeau
een uniek schilderij
klik op de banner !
 
--------------------------------
 
Met dank aan Luna, Florence,
 Jannie, Muis en Clemens
 
------------------------------
 
 
--------------------------------
 
 
 
Maartje bedankt!
 
--------------------------------
 
 
deze heb ik van La Luna
bedankt Riava !
 
 
------------------------------
 
 
Dank je Patricia !
------------------------------
 
 
Bedankt Mieke !
-----------------------------
 
 
bedankt Sylvianne !
 
 
Bedankt Blauwhartje !
 
 
 
Dank je Blauwhartje
 
 
 
 
Bedankt Suzette
--------------------------
 
Verwijzingen naar
niet puntjes
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Vandaag een dag om af te koelen met de voeten in de zee. Maar ik ga daar niet zwemmen, in het zwembad zal het vast wat rustiger zijn :)

Reacties (11)

Even geleden had ik al laten zien dat mijn zoon samen met een maat mijn mosveld helemaal hadden afgestoken en afgevoerd. Daarna werd de kale grond bemest, geëgaliseerd en toen moest het 'inregenen' . Als ik het fout zeg, dan heb ik het verkeerd begrepen. Nu hadden ze beiden een vrije dag opgenomen om alles verder af te werken, voor twaalf uur zouden de rollen gras worden afgeleverd. Dus om acht uur werd er hier al begonnen met het verder voorbewerken van de grond.

Er was allerlei tuingereedschap en speciale mest en bemeste tuingrond, aangesleept om mij een prima grasveld te garanderen.

Dus nogmaals het kale stuk goed bewerken om het klaar te maken voor het leggen van de zoden.

Dat was nog een heel werk maar in de warmte kwam ik natuurlijk regelmatig verfrissingen aandragen, dat is toch wel het minste wat ik doen kon.

Nu was het al twaalf uur geweest en er was nog geen vrachtwagen in zicht. Eerst maar even het thuisfront een app sturen. Maar om tien over een, toch maar weer eens bellen waar de vracht bleef.  Nou hij zou er zo zijn, hij was al in Zeeland. Nou dan nog maar even geduld oefenen en jawel om half twee kwam er een vrachtwagentje de straat in rijden.

De eerste pallet rollen is al uit de wagen gereden en  wordt al goed vochtig gemaakt, onderweg waren ze natuurlijk wel droog geworden. En het tweede komt er ook al aan.

Nu netjes een touwtje spannen om de rechte lijn te houden bij het uitleggen van de rollen.

Zo het begin is er en netjes recht.

Zo is het eindresultaat na zo'n drie uur rollen uitrollen en neerleggen. Nog alles even heel goed sproeien en dat mag ik zelf voorlopig elke avond nog eens goed doen.

De lege pallets wegruimen en de straat aanvegen, dat kon ik zelf doen zodat de mannen uit konden rusten en daarna naar hun eigen huizen en tuinen vertrekken. Dan had ik toch het idee dat ik nog even nuttig kon zijn ;)

Daarna heb ik voor mezelf een kop thee gezet en dat lekker opgedronken met uitzicht op mijn nieuwe grasmat.

Reacties (15)

Gisteren was een mooie dag voor een flinke wandeling. Dan ga ik het liefste vroeg in de morgen, als de zon er wel al is maar de vakantiegasten en andere wandelaars nog niet op weg zijn.

Het dijkje was lekker rustig en omzoomd met boterbloemen. En hoog in de lucht zweefde een buizerd om zijn ontbijt op te speuren. Verder hoorde ik veel verschillende vogels zingen en geen geluid van verkeer in de buurt.

De boterbloemen wat dichterbij genomen. . .

en nog wat dichterbij. Het was mooi om die glanzende bloemenzee zo te zien. Maar kom ik ga van de weg af en loop verder langs een wandelpad over de schapendijk. De schaapjes zijn kennelijk op dit ogenblik ergens anders aan het grasmaaien, dus ik had de dijk voor mezelf.

Heel gek, halverwege de dijk bij een hek,stond gewoon een stoel, die iemand daar had achtergelaten. Ik was inmiddels al een uurtje aan de wandel dus ik ben even in die stoel gaan zitten om de stilte en de vogels om me heen te horen. Een compleet Zen moment.

Je zou zo een hele ochtend kunnen blijven zitten maar een paar minuten is al genoeg als je aan de wandel bent, ik ben dus maar verder gegaan. Langs de camping (een van de vele in die buurt) en onder de duinen langs weer richting huis. Nog even omkijken naar de boomgaard waar de bloesem is verdwenen en de appels nog niet te zien zijn.

Dan kom je weer over gebaande paden en er waren meer mensen op weg, joggend, fietsend, wandelend met de hond . Halverwege de strandweg kwam ik nog een damhertebok met zijn vriendin tegen, die haastten zich snel richting duingebied, want het werd allengs drukker langs de weg.

Ik kon geen foto van de twee nemen want tegen de tijd dat ik mijn telefoon in de aanslag had, waren ze met grote haast achter de heg verdwenen, af en toe zag ik alleen nog een gewei boven de heg uitsteken, en dat geeft natuurlijk geen duidelijke foto. Zo kwam ik dus na bijna twee uur wandelen in het dorp terug.  Nog even kletsen met een kennis die lekker in de zon voor haar huis zat en daarna een grote bak thee want ik had geen water meegenomen en inmiddels wel dorst gekregen. Nu vandaag weer een nieuwe week, ik wens jullie allemaal een fijne week toe.

Reacties (12)

. . . en hoever. Mensen van mijn leeftijd zullen deze kreet wel herkennen. Die komt uit een boek van de verplichte literatuurlijst van het lyceum. Het dikke boek  Camera Obscura van Hildebrand (ps. Nicolaas Beets).

Ik weet niet of de jongelui nog zo'n lange lijst met verplicht te lezen boeken voor hun examens door moeten worstelen. Zelf las ik altijd graag, maar een boek dat voor het eerst verscheen in 1839 was zelfs voor mij een opgaaf. Goed laten we het meer niet over boekenlijsten gaan hebben, maar gister was het wel een warme dag. Dan zeker als een kleinkind, vol energie dat naar buiten wil en geen last van de warmte lijkt te hebben, je steeds in haar spel betrekt. Tja dat heeft oma natuurlijk zelf in de hand gewerkt, een oma die meespeelt met verstopprtje, kleien, kleuren, schommelen, bellen blazen enz. daar moet je gebruik van maken natuurlijk.

Ik ben maar mee naar buiten gegaan, hoewel het binnen koeler was, maar in de schaduw van de bomen met een klein beetje wind was het goed te doen.

De mooie kronkelvorm van de takken bij deze boom viel me zomaar ineens op.

Op het zijterrasje was er eerst nog een flinke tijd schaduw te vinden.

En met een teiltje water en wat spulletjes uit het poppenkeukentje kun je je best aardig bezig houden.

En wanneer je klaar bent met dat water, mag Rooie Rizla best de rest uit het teiltje drinken.

Hierna heb ik haar maar even in een zomerjurkje gestoken, want een natgekliederde spijkerbroek wordt toch wel te warm. Ook even flink met zonnemelk gesmeerd, want buitenspelen in de zon dan moet er goed gesmeerd worden. Toen kwam er teveel zon aan de zijkant en we zijn naar de achterzijde verhuisd, hebben daar bellen geblazen en geschommeld, de glijbaan was te warm geworden om daar met blote beentjes op te zitten.

En omdat oma daar druk mee moest doen, had ze geen handen vrij om foto's te nemen. Dus hier moeten jullie het mee doen.

Reacties (11)

Liefde is niet samen op de bank zitten en elkaar verliefd in de ogen kijken. Maar het is samen uitkijken in dezelfde richting.

Aan die oude wijsheid moest ik denken toen ik vrijdag in Sluis deze twee ooievaars samen op de foto zette. Er waren op de wallen meerdere plaatsen gemaakt waar ooievaars kunnen nestelen. Deze twee hadden daar dan ook gebruik van gemaakt.

Het schijnt dat de ooievaars in Sluis afkomstig zijn van een kolonie ooievaars die al lang in 'Het Zwin' broedt.

Reacties (8)

Rondom Sluis is nog een hoop bewaard gebleven van de 'Staats-Spaanse linies' dus wij zijn de wallen opgelopen om daar een wandeling te gaan maken. Eerst even de oude gracht gevolgd om er te komen.

Dan langs de oude stadsmuur nog compleet met schietgaten.

En voorzien van een bordje zodat je wist wat dit was en wanneer de muur werd gebouwd.

 

Daarna konden we de wal op bij de overblijfselen van de Westpoort, dat moet een indrukwekkende poort geweest zijn.

Er is nog veel van deze poort overgebleven. Hieronder een foto van het rechterdeel van de poort, gespiegeld stond aan de linkerzijde nog zo'n stuk overeind. Je was in die tijd niet zomaar binnen in de stad, maar voor een grensgebied golden natuurlijk strenge eisen.

We wandelden langs met fluitenkruid  (en brandnetels) begroeide wallen en door het groen heen zagen we de grachten.

Hier in de buurt zou nog de waterpoort geweest zijn, maar ik zag niet precies waar dat dan was.

 

Maar op de oude kaarten waarvan de afbeelding ook aan het begin van de route stond, was dat wel in deze buurt aangegeven.

Mooi om te zien hoe alles vroeger was geweest , wij liepen door richting zuidpoort, maar deze poort was zo gerestaureerd, dat er volgens mij niet veel oude stenen meer van over waren, toch was het wel duidelijk hoe het vroeger was geweest. Aan de binnenzijde leken er meer oude stenen gebruikt te zijn.

Met een laatste ANWB bord met informatie over de wallen nemen we afscheid van het mooie stadje Sluis er is veel te zien en ook het Belfort is een museum. Dus wie die kant eens uitkomt, die kan ik een bezoek van harte aanbevelen.

 

 

Reacties (15)

Vandaag was ik met mijn zoon naar het museum Bizarium in het plaatsje Sluis (Zeeuws-Vlaanderen) Ik kan het iedereen aanbevelen dat museum, wat hebben creatieve geesten de gekste uitvindingen gedaan. Rare dingen zoals de 'poeptoeter' als je die in je achterste stopte dan kon je door winden te laten muziek maken. Nou ik hoef niet uit te leggen dat dat ding niet echt een succes is geworden, evenmin als de doodskist die van schroefdraad was voorzien en zo makkelijk de grond in kon worden geboord. In het museum mochten geen foto's worden gemaakt, dus als iemand dit soort uitvindingen wil gaan zien moet die er echt zelf heen . Er zijn ook dingen te zien waar later op is voortgeborduurd en waar dan ook belangrijke uitvindingen door zijn gekomen. Dus niet alleen vreemde zaken, maar ook b.v. het vliegtuig van Leonardo Da Vinci, de uitvindingen van Tesla die zeer ingenieus waren, maar ook een hoop dingen waar je bijna de slappe lach van krijgt.

Het is geen groot museum, maar wel de moeite waard om te bezoeken en Sluis is ook een leuk plaatsje waar je je ook prima kunt vermaken.

Omdat we binnen niet mochten fotograferen, heeft de eigenaar/beheerder dan maar een foto van ons genomen voor een gravure afbeelding in de hal van het museum, zo heb ik dus toch nog iets op de kiek :)

Verder hebben we ons vermaakt met op terrasjes te zitten, over de omwalling te wandelen en door de winkels te bekijken. Hier onder nog wat foto's daarvan .

We zaten op het terras naast de molen, zo kon ik die op mijn gemak op de foto zetten, onder het genot van een kopje thee.

Het Belfort van Sluis

Meneer van Dale, de bekendste zoon van Sluis, ja die van de dikke van Dale het grote woordenboek.

Ik wist niet dat dit soort prullenbakken nog bestond, maar hier hing er nog eentje aan een lantaarnpaal.

Zouden in deze straat alleen maar geweldige mensen hebben gewoond? Ik vond het een heel aparte straatnaam.

Op een pleintje in het centrum hoorde ik een hoop geklepper, ik keek naar boven en zag daar deze ooievaar op een schoorsteen. Hij of zij was maar alleen. Hoewel ik later wel een koppel heb gezien, maar dat komt wel een een volgend log terecht. Dat zal gaan over de oude vestingwerken waar je nog veel van kunt zien.

Ik ga nu lekker mijn bed opzoeken, want het is voor mij best weer vermoeiend geweest, al was het een heel leuke en gezellige dag.

Reacties (10)

Toen was het weer tijd om in te stappen voor de terugreis.

We zagen buiten weer van alles passeren, er liep een haas een eind mee, er waren lammetjes die bokkensprongen maakten kortom we verveelden ons niet.

Nu was het op de terugreis veel stiller dan op de heenreis. Er waren mensen die pas met de middagtrein terug reisden, die waren uitgestapt bij Kwadendamme waar je de vlindertuin hebt. Maar voor de kleine meid doen we dat wel eens een andere keer, voor haar was dit al genoeg opwinding.

Wel hebben we na aankomst ook even gekeken bij de oude museumonderdelen van dit geheel.

Bij het weeghuisje kon je een filmpje en foto's zien, gelukkig was er voor kleintjes een opstapje zodat ze ook alles konden bekijken.

Zo dan het weeghuisje weer verlaten, want we hadden wel zin in een kopje thee.

Daar waren we niet de enigen die wat wilden drinken, de dame hier zet er fors de pas in :)

 

In de oude goederenloods, waar dus ook de kaartjes worden verkocht, hadden ze het gezellig ouderwets ingericht, alleen zijn die foto's wat donker. Ook langs de buitenkant  hadden ze het leuk gedaan, nu moet ik zeggen dat de stoeltjes binnen comfortabeler waren dan deze.

Na de thee was het uitje dus weer voorbij. Al zagen we nog veel andere oude zaken op het terrein, de dieselloc wordt in de zomer ook gebruikt en er stonden nog meer oude rijtuigen op de rails die nog opgeknapt moesten worden.

Toen liepen we nog langs een oude kraan van 'De Schelde' en er lagen ook nog reservewielen op een rijtje aan de kant. Zeker voor als de trein een lekke band heeft , nietwaar Laura??

 

 

Vlak voor de uitgang was er nog een Loods waar de treinen en wagons nagekeken werden, zeg maar een treingarage, daar werd ook druk gewerkt, we konden binnen nog alles goed zien door naar boven de trap op te gaan en aan de wand hingen veel treinbordjes. Mijn oog viel wel op een zeer toevallig bordje zou er een loc geweest zijn met die naam?

Nu hadden we echt alles bekeken en was het uitje voorbij, we moesten nog even iets ophalen uit de stad en daarna weer richting huis. Dag Laura tot de volgende keer.

 

Reacties (13)

Zo reden we dus door het landschap van 'de zak'  Bij elke spoorovergang, stopte de trein en moest er iemand uitstappen die met een rode vlag het verkeer tegenhield, dan reden we de overgang langzaam voorbij en stopten weer om de beste man weer in te laten stappen. Inmiddels was het wel zo'n beetje tijd voor de lunch, maar omdat er geen restauratie rijtuig bij was, hebben we zelf maar bammetjes en pakjes drinken meegenomen (en koekjes, en croissantjes en soepstengels en snelle jelle) Kortom we hoefden geen honger of dorst te lijden

We reden langs bloeiende boomgaarden en ook zagen we ditmaal het Zwaakse Weel eens van de andere kant.

De wielen van de trein draaien door en uiteindelijk kwamen we aan  bij het eindstation in het dorp Hoedenkenskerke, waar mijn dochter jarenlang woonde.

Daar aangekomen, hadden we te weinig tijd om naar het dorp zelf te wandelen, tja beentjes van twee jaar kunnen nog niet zo heel erg snel lopen. Dus het winkeltje van Willempje is niet bezocht. En voor het kindertreintje door de speeltuin was Laura ook te laat, dus dan maar even de dijk opgeklommen.

Bovenaan de dijk, konden we de Schelde zien aan de 'zoute' kant.

En aan de 'zoete' kant, stond de trein weer op ons te wachten, bij het stationnetje.

We moesten nog even wachten tot de conducteur zijn broodje op had gegeten en daarna werd de terugtocht begonnen, maar dat wordt het derde log.

Reacties (9)

Ik zag pas dat het eerste tekstje was weggevallen, toen ik de reactie van Clemens las. Hier had ik dus gezet dat we een dagje met de stoomtrein gingen en waarom er dan stoomtram op het bordje stond. Zo nu klopt het weer.

Dit bordje zag ik in de hal hangen dus daar maar een foto van gemaakt.

Het had eerder op de dag geregend, dus Laura had haar pluutje meegenomen, maar even voelen. . .  nee het is droog, maar hoe klap ik dat ding nu ook weer in elkaar?

Het was behoorlijk druk, maar de locomotief moest nog op stoom komen. We stonden een tijd in de rij te wachten, maar door de drukte mochten we doorlopen en straks in de trein een kaartje bij de conducteur kopen. Laura vond de herrie van de stoom wel een beetje eng, zo'n monster dat daar vlak bij de overgang stond te blazen en te roken.

Hier bij het kruis moesten we dus een tijdje wachten.

Maar uiteindelijk zaten we dan toch lekker in de trein en nog wel eerste klas :)

Maar uh waar kan ik nu een kaartje kopen? Ik ben echt geen zwartrijder hoor. Oma ik ga alvast kijken of die kond. . hoe heet die man nu toch er al aankomt.

Ik zie nog niets hoor ik roep wel als ik hem zie.

Reacties (7)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl