Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Vrienden
Laatste reacties
No right mouse button, no alert
Contact
 
 
--------------------------------
 
ISBN 978-90-78459-39-2
Deze bundel kan worden besteld
De kosten zijn  19.50
mijn winst 2,50 gaat naar het KWF
 
-------------------------------
 
--------------------------------
 
 
Voor een origineel cadeau
een uniek schilderij
klik op de banner !
 
--------------------------------
 
Met dank aan Luna, Florence,
 Jannie, Muis en Clemens
 
------------------------------
 
 
--------------------------------
 
 
 
Maartje bedankt!
 
--------------------------------
 
 
deze heb ik van La Luna
bedankt Riava !
 
 
------------------------------
 
 
Dank je Patricia !
------------------------------
 
 
Bedankt Mieke !
-----------------------------
 
 
bedankt Sylvianne !
 
 
Bedankt Blauwhartje !
 
 
 
Dank je Blauwhartje
 
 
 
 
Bedankt Suzette
--------------------------
 
Verwijzingen naar
niet puntjes
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Vandaag was ik met mijn zoon naar het museum Bizarium in het plaatsje Sluis (Zeeuws-Vlaanderen) Ik kan het iedereen aanbevelen dat museum, wat hebben creatieve geesten de gekste uitvindingen gedaan. Rare dingen zoals de 'poeptoeter' als je die in je achterste stopte dan kon je door winden te laten muziek maken. Nou ik hoef niet uit te leggen dat dat ding niet echt een succes is geworden, evenmin als de doodskist die van schroefdraad was voorzien en zo makkelijk de grond in kon worden geboord. In het museum mochten geen foto's worden gemaakt, dus als iemand dit soort uitvindingen wil gaan zien moet die er echt zelf heen . Er zijn ook dingen te zien waar later op is voortgeborduurd en waar dan ook belangrijke uitvindingen door zijn gekomen. Dus niet alleen vreemde zaken, maar ook b.v. het vliegtuig van Leonardo Da Vinci, de uitvindingen van Tesla die zeer ingenieus waren, maar ook een hoop dingen waar je bijna de slappe lach van krijgt.

Het is geen groot museum, maar wel de moeite waard om te bezoeken en Sluis is ook een leuk plaatsje waar je je ook prima kunt vermaken.

Omdat we binnen niet mochten fotograferen, heeft de eigenaar/beheerder dan maar een foto van ons genomen voor een gravure afbeelding in de hal van het museum, zo heb ik dus toch nog iets op de kiek :)

Verder hebben we ons vermaakt met op terrasjes te zitten, over de omwalling te wandelen en door de winkels te bekijken. Hier onder nog wat foto's daarvan .

We zaten op het terras naast de molen, zo kon ik die op mijn gemak op de foto zetten, onder het genot van een kopje thee.

Het Belfort van Sluis

Meneer van Dale, de bekendste zoon van Sluis, ja die van de dikke van Dale het grote woordenboek.

Ik wist niet dat dit soort prullenbakken nog bestond, maar hier hing er nog eentje aan een lantaarnpaal.

Zouden in deze straat alleen maar geweldige mensen hebben gewoond? Ik vond het een heel aparte straatnaam.

Op een pleintje in het centrum hoorde ik een hoop geklepper, ik keek naar boven en zag daar deze ooievaar op een schoorsteen. Hij of zij was maar alleen. Hoewel ik later wel een koppel heb gezien, maar dat komt wel een een volgend log terecht. Dat zal gaan over de oude vestingwerken waar je nog veel van kunt zien.

Ik ga nu lekker mijn bed opzoeken, want het is voor mij best weer vermoeiend geweest, al was het een heel leuke en gezellige dag.

Reacties (10)

Toen was het weer tijd om in te stappen voor de terugreis.

We zagen buiten weer van alles passeren, er liep een haas een eind mee, er waren lammetjes die bokkensprongen maakten kortom we verveelden ons niet.

Nu was het op de terugreis veel stiller dan op de heenreis. Er waren mensen die pas met de middagtrein terug reisden, die waren uitgestapt bij Kwadendamme waar je de vlindertuin hebt. Maar voor de kleine meid doen we dat wel eens een andere keer, voor haar was dit al genoeg opwinding.

Wel hebben we na aankomst ook even gekeken bij de oude museumonderdelen van dit geheel.

Bij het weeghuisje kon je een filmpje en foto's zien, gelukkig was er voor kleintjes een opstapje zodat ze ook alles konden bekijken.

Zo dan het weeghuisje weer verlaten, want we hadden wel zin in een kopje thee.

Daar waren we niet de enigen die wat wilden drinken, de dame hier zet er fors de pas in :)

 

In de oude goederenloods, waar dus ook de kaartjes worden verkocht, hadden ze het gezellig ouderwets ingericht, alleen zijn die foto's wat donker. Ook langs de buitenkant  hadden ze het leuk gedaan, nu moet ik zeggen dat de stoeltjes binnen comfortabeler waren dan deze.

Na de thee was het uitje dus weer voorbij. Al zagen we nog veel andere oude zaken op het terrein, de dieselloc wordt in de zomer ook gebruikt en er stonden nog meer oude rijtuigen op de rails die nog opgeknapt moesten worden.

Toen liepen we nog langs een oude kraan van 'De Schelde' en er lagen ook nog reservewielen op een rijtje aan de kant. Zeker voor als de trein een lekke band heeft , nietwaar Laura??

 

 

Vlak voor de uitgang was er nog een Loods waar de treinen en wagons nagekeken werden, zeg maar een treingarage, daar werd ook druk gewerkt, we konden binnen nog alles goed zien door naar boven de trap op te gaan en aan de wand hingen veel treinbordjes. Mijn oog viel wel op een zeer toevallig bordje zou er een loc geweest zijn met die naam?

Nu hadden we echt alles bekeken en was het uitje voorbij, we moesten nog even iets ophalen uit de stad en daarna weer richting huis. Dag Laura tot de volgende keer.

 

Reacties (13)

Zo reden we dus door het landschap van 'de zak'  Bij elke spoorovergang, stopte de trein en moest er iemand uitstappen die met een rode vlag het verkeer tegenhield, dan reden we de overgang langzaam voorbij en stopten weer om de beste man weer in te laten stappen. Inmiddels was het wel zo'n beetje tijd voor de lunch, maar omdat er geen restauratie rijtuig bij was, hebben we zelf maar bammetjes en pakjes drinken meegenomen (en koekjes, en croissantjes en soepstengels en snelle jelle) Kortom we hoefden geen honger of dorst te lijden

We reden langs bloeiende boomgaarden en ook zagen we ditmaal het Zwaakse Weel eens van de andere kant.

De wielen van de trein draaien door en uiteindelijk kwamen we aan  bij het eindstation in het dorp Hoedenkenskerke, waar mijn dochter jarenlang woonde.

Daar aangekomen, hadden we te weinig tijd om naar het dorp zelf te wandelen, tja beentjes van twee jaar kunnen nog niet zo heel erg snel lopen. Dus het winkeltje van Willempje is niet bezocht. En voor het kindertreintje door de speeltuin was Laura ook te laat, dus dan maar even de dijk opgeklommen.

Bovenaan de dijk, konden we de Schelde zien aan de 'zoute' kant.

En aan de 'zoete' kant, stond de trein weer op ons te wachten, bij het stationnetje.

We moesten nog even wachten tot de conducteur zijn broodje op had gegeten en daarna werd de terugtocht begonnen, maar dat wordt het derde log.

Reacties (9)

Ik zag pas dat het eerste tekstje was weggevallen, toen ik de reactie van Clemens las. Hier had ik dus gezet dat we een dagje met de stoomtrein gingen en waarom er dan stoomtram op het bordje stond. Zo nu klopt het weer.

Dit bordje zag ik in de hal hangen dus daar maar een foto van gemaakt.

Het had eerder op de dag geregend, dus Laura had haar pluutje meegenomen, maar even voelen. . .  nee het is droog, maar hoe klap ik dat ding nu ook weer in elkaar?

Het was behoorlijk druk, maar de locomotief moest nog op stoom komen. We stonden een tijd in de rij te wachten, maar door de drukte mochten we doorlopen en straks in de trein een kaartje bij de conducteur kopen. Laura vond de herrie van de stoom wel een beetje eng, zo'n monster dat daar vlak bij de overgang stond te blazen en te roken.

Hier bij het kruis moesten we dus een tijdje wachten.

Maar uiteindelijk zaten we dan toch lekker in de trein en nog wel eerste klas :)

Maar uh waar kan ik nu een kaartje kopen? Ik ben echt geen zwartrijder hoor. Oma ik ga alvast kijken of die kond. . hoe heet die man nu toch er al aankomt.

Ik zie nog niets hoor ik roep wel als ik hem zie.

Reacties (7)

Aangezien het weer gister erg mee is gevallen heb ik een fijne paaswandeling gemaakt. In de middag kwamen mijn zoon en schoondochter nog op visite dus ik was al vroeg op de loop.

In de tuin waren al volop de blauwe klokjes te zien en ook geel was er weer, zelfs nu de narcissen allemaal zijn uitgebloeid.

Ik was de tuin al uit toen ik me even achtervolgd voelde en jawel hoor, toen ik omkeek zag ik dit.

Mevrouw voelde zich betrapt en had opeen erg veel belangstelling voor een miertje op de stoep. "Ik? Nee hoor ik loop je echt niet achterna" toen ze me niet meer stiekem kon volgen draaide ze maar om want zo was de lol eraf en ging ze liever terug naar huis.Overal was er volop bloei te zien van de mooie Prunus in een tuin. . .

Tot het simpele zonnetje van de paardebloemen langs de kant van de weg.

En kijk wie ik ook nog ontmoette, ze ging zo mooi voor me poseren dat ik er dus ook maar een foto van heb gemaakt.

Ze mocht er wezen en ze vond zichzelf kennelijk ook best wel een knappe kat.

Toen ik weer terug thuis was, appte mijn dochter dat bij hen alle eitjes waren gevonden. Nou knap gedaan hoor en straks komen ze gezellig nog even op visite.

 

Reacties (8)

Ik zag bij Florence een aantal oude foto's en na het zwemmen ben ik zelf ook even in mijn oude albums gedoken. Mijn moeder had voor ons allemaal eigen fotoboeken gemaakt, zodat ik nog foto's bezit uit mijn prille jeugd. Allemaal uiteraard in zwart-wit, want kleurenfoto's bestonden toen nog niet. Ik zal er een stel neerpoten, zodat jullie me langzaam groter zien groeien, van baby tot achttien jaar de leeftijd waarop men tegenwoordig als volwassenen wordt gezien.

      

Hier op de arm van mijn moeder achter het huis waarin ik ben geboren. Mijn moeder had geen vlek op haar gezicht, maar op de foto wel, dat zal wel aan het toestel gelegen hebben.

                  

Hier mijn eerste zomervakantie, toen was ik één jaar oud ik zit hier naast mijn oudste zus .

Hier is mijn oudste zus bellen aan het blazen en die kleinste ben ik, toen een jaar of drie. Een nicht van mijn moeder staat er bij. Volgens mij is de foto spiegelbeeld afgedrukt, want de bijkeuken, waar mijn moeder net om de hoek kijkt, zat aan de andere zijde van de openslaande deuren. Wij meisjes hadden allemaal een grote strik in ons haar. Ik weet nog goed dat mijn moeder die in de winter vaak nog even glad streek langs het kolenfornuis voor hij weer in ons haar werd gestrikt.

  

Even een sprong in de tijd, hier ben ik al weer bijna tien jaar oud en we zijn bij een oom en tante in de buurt van Bloemendaal gelogeerd, daar gingen we naar de kinderboerderij. Ik ben altijd gek op dieren geweest en thuis hadden we ook een oudoom die koeien en paarden bezat (nog bekend van het 'blauwe paard'  voor de volgers van het eerste uur) maar zo'n kalfje was natuurlijk erg leuk om even wat te voeren, zomaar loslopend tussen de mensen.

             

Hier ben ik inmiddels puber , in die tijd tiener en voor mijn oudtante gewoon nog een bakvis. Ik ben hier veertien jaar, en ik had een hekel aan deze foto omdat ik door de schaduw van het flitslampje aan de linkerkant volgens mij vreselijk dik leek  :) Tja op zo'n leeftijd let je daar natuurlijk op, want zo zag ik er niet uit volgens mezelf. Nu denk ik ach ik was best aardig om te zien op deze foto, maar ja wijsheid komt met de jaren .

                      

Hier ben ik achttien jaar en mijn oudste zus trouwde die dag. Mijn eigen trouwfoto heb ik hier ook wel eens neergezet, dus die ga ik niet herhalen. Dat was trouwens ook weer een jaar of drie verder in mijn geschiedenis. Ach toch altijd leuk even in oude foto's te bladeren er komen altijd weer herinneringen bij boven.

 

 

Reacties (10)

Omdat ik vanochtend toch vroeg wakker was, ben ik eerst maar eens aan de wandel gegaan. Dan zijn er nog niet zoveel mensen op pad. Het dijkje was helemaal leeg, voor zover ik het kon zien.

Lekker met het windje dat nog tamelijk fris was, in de rug gelopen. De Sleedoorn stond prachtig te pronken. Als fijne witte kant op de bruidsjurk van de lente.

Ook de mol was weer actief geweest, in dit stukje natuur/wandelgebied kon hij fijn zijn gang gaan.

Bij de volgende sleedoorn, hing er net een takje over mijn pad, dus dat heb ik even van dichtbij genomen, het is zo'n stralend wit bloesempje .

Halverwege stond altijd al een bankje, maar een creatief denker had er van oude pallets een zitplaats bij gemaakt.

Even een doorkijkje door het hek van de kampeerboerderij Elzenoord naar de slootkant.

Waar zoals hier overal in de buurt, langs de kant van de weg of de sloot de narcissen bloeien, deze zijn al over hun top heen, maar het zijn toch nog zonnetjes in het groen.

Ik heb heerlijk gewandeld en pas toen ik bijna weer terug thuis was, kwam ik andere mensen tegen. Niet dat ik een hekel aan mensen heb, maar zo op een zonnige zondagochtend is het heerlijk als je alleen wat vogeltjes hoort en in de verte nog wat konijnen of hazen ziet huppelen.

 

Reacties (10)

Vandaag was ik dus weer bij mijn kleindochter in hun nieuwe huis om op te passen. Toen ik aankwam viel me de windwijzer op, die op de schoorsteen van de open haard was geplaatst. het was een zeer merkwaardige windwijzer. Zo eentje had ik nog nooit ergens gezien. Het is een vrouwenfiguur misschien een zeemeermin , maar ze heeft geen staart maar een wapperende rok of jurk aan. En deze dame lijkt op een kreeft te rijden je ziet een soort teugels en ze heeft naar achter wapperende krullen.Met de ene hand wijst ze vooruit en ze houdt de teugels vast in de andere hand. Weet iemand of dit soms een mythische figuur zou moeten voorstellen, of iets uit een oud volksverhaal? Mij zegt het helemaal niets, ik heb de wijzer zo goed mogelijk op de foto gezet dus, wie er iets over weet, roept u maar.

Reacties (15)

Het is vandaag behoorlijk mistig hier en het vriest ook nog wat, dus ik ga maar niet zwemmen. Gisteren was het nog zulk stralend weer dat ik met een vriendin ben gaan wandelen, het was wel fris maar zonnig en geen wind, heerlijk om buiten te zijn. Naast het wandelpad stond een reiger die somber naar de bevroren sloot keek, hij had vast honger, maar kon zo niets vangen, even later kwam hij voorbij vliegen, maar toen had ik mijn telefoon weer opgeborgen. Op de foto zie je dat de zon het riet een aparte uitstraling gaf.

 

Nu heb ik dit uitzicht op de tuin van mijn buren, daarnet even over de schutting genomen terwijl ik ook in mijn eigen tuin wat fotokes maakte.

Weinig spectaculair, maar jullie begrijpen nu vast wel dat ik hierdoor niet onnodig de weg opga.

Maar van dichtbij heeft de mist in samenwerking met de vorst toch de blaadjes van een mooi randje voorzien.

Zelfs het onkruid in de tuin ziet er zo mooier uit.

Zo dat zijn wel genoeg blaadjes, ik hoop wel dat het niet dagen achtereen mistig gaat blijven, want morgen en overmorgen moet ik er natuurlijk wel door.

Reacties (13)

Gisteren was het buiten opeens een beetje lenteachtig, na de koude mist was het niet zonnig, maar buiten voelde het best aangenaam. Daarom ben ik even een uurtje aan de wandel gegaan.

In het vakantiepark was het erg rustig, de kerstvierders waren naar huis, maar iemand had toch even een deel van zijn versiering achtergelaten, het zilver viel gelijk op in de dorre struiken.

Mij viel het ook op, dat de eenden al aan paarvorming deden, overal kwam ik stelletjes tegen, die ook aan de wandel waren.

Pas op Jan, daar komt weer zo'n enge tweebener achter ons aan, rennen...

En met flappende voetjes gingen ze er vandoor, ik wilde alleen een leuke foto van dichterbij maken.

Nu zag ik ook nog een enorm grote paddenstoel tegen een boomstronk, er waren er meer geweest, maar die waren al in stukken uiteen gevallen. Vergelijk het formaat maar met de blaadjes van de braam, dan zie je dat het een behoorlijk onderkomen voor een aantal kabouters zou zijn.

Ik heb nog een aantal fotokes gemaakt, maar ik wil jullie er niet mee overvoeren. Dus die zet ik hier niet neer. Mijn wandeling was echt heerlijk, er was haast niemand op pad en ik kon echt genieten van mijn omgeving , al is die natuurlijk al bekend terrein voor mij.

Reacties (15)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl