Eigenlijk is groen niet echt een favoriete kleur van mij, maar in deze knutsel heb ik het maar eens gebruikt, weer eens wat anders zal ik maar zeggen. Het meisje is een psp-tube, de waaiende gordijnen komen uit een plaatje maar daar waren ze paars, de duif is er eentje van een serie duiven en de takken zijn al zwart, maar ze hadden eigenlijk de achtergrond van de ondergaande zon. Even een randje eromheen verzonnen en hoppa daar is weer een knutseltje klaar ;)

Reacties (11)

Soms krijg ik midden in de nacht prima ideeen maar zo uit je bed springen om iets te gaan realiseren, nee dat doe ik niet. En de volgende ochtend ben ik het hele idee alweer kwijt. Nu had ik vannacht een geweldig idee voor een log, maar tja ik heb niets genoteerd dus ik weet echt niet wat voor idee dat was.

Dit doet me denken aan een verhaal van Simon Carmiggelt, die schreef ook eens dat hij prima stof voor verhalen in de nacht kreeg, maar dat hij die in de ochtend was vergeten. Hij besloot toen om papier en pen naast zich op zijn nachtkastje te leggen, zodat hij alles gelijk kon noteren.

Op een nacht had hij weer zo'n geweldig idee en schreef het snel op. De volgende ochtend werd hij wakker met een feestelijk gevoel, oh ja, hij had zijn idee opgeschreven. Toen hij zijn bril had opgezet en het papier van zijn nachtkastje pakte, kon hij er geen chocola meer van maken. Want op het papier stond in grote emotionele letters : 'Eekhoorntje op lange weg'  Kijk dit bewijst maar weer dat je beter door kunt slapen en niets op hoeft te schrijven, dan krijg je ook 's ochtends die teleurstelling niet te verwerken :)

               

Reacties (13)

Ik weet niet of dit onder gedichtjes zou moeten of onder knutsels. Het is begonnen als knutsel en de woorden kwamen er pas later in mijn gedachten.

 

Reacties (17)

Vandaag is mijn schoonzus jarig, ik heb haar al een kaart gestuurd en ik zal haar later op de dag nog even opbellen. Zij is de laatste van de broers en zussen van mijn man die nog leeft. Mijn man was een nakomertje thuis dus iedereen was veel ouder dan hij. Een kleine drie jaar geleden was er een reünie van zijn familie, tenminste van de overgebleven leden en hun nageslacht. Daar staat ze op een foto samen met haar dochter.

                  

Inmiddels is ook de broer van mijn man overleden en ook zijn zus die er toen ook nog bij was. Tja ze zijn allemaal boven de tachtig geworden dus dan heb je dat vaak. Maar zij leeft nog, al is ze wel dement aan het worden en daardoor in een verzorgingdhuis terecht gekomen. Ik hoop dat ze beseft dat het haar verjaardag is en dat ze een heel fijne dag zal hebben. Ik weet zeker dat haar kinderen er zullen zijn, ze vormden altijd een fijn gezin. Dus wens ik haar een fijne verjaardag, ik ga zo weer richting Laura , dus ook jullie een fijne woensdag gewenst.

Reacties (14)

Zoals ik wel al eens heb verteld, fietsten wij vroeger heel wat af. Het ov in Zeeuws Vlaanderen was nu direct niet om over naar huis te schrijven. Er reden wel bussen maar niet erg vaak, een trein was er niet dus fietsten we overal heen. Ook vakanties gingen op de fiets, de koffers waren dan al met van Gent en Loos vooruit gestuurd en de 'handbagage' ging achterop onder de snelbinders.

Nu was het de gewoonte, dat wanneer je ergens ver weg was geweest, dat je dan een fietsvlaggetje kocht om het te bewijzen . Nu zocht ik naar afbeeldingen van die vlaggetjes en ik heb er een paar gevonden. De meeste vlaggetjes die er stonden afgebeeld waren van die moderne dingen die je achterop een kinderfietsje zet, zodat de kleine fietser goed opvalt als ze buiten fietsen.

Nee onze vlaggetjes kwamen aan een touwtje dat van het stuur naar de vooras werd gespannen en als je erg veel gefietst had, dan had je aan de beide zijden een reeks vlaggetjes hangen. Kijk ik heb er toch nog een paar gevonden die ik bedoel.

 

                     

Zouden er mensen zijn die dat nu nog steeds doen? Ik heb geen idee waar ik die dingen nog zou moeten halen. Het was natuurlijk wel een mooie versiering van je fiets en misschien ook een tikkie opschepperig om te laten zien waarheen je overal op je fiets was geweest. Nu kon je daarmee natuurlijk wel valsspelen, door iemand te vragen een vlaggetje voor je mee te nemen, maar dat heb ik nooit gedaan.  Toen we eens op weg naar Maarn waren en het maar bleef gieten, in de zakken van mijn regenjas stond gewoon een plas water,  zijn we met fiets en al op de trein gestapt in Bergen op Zoom, want daar waren we nog niet halverwege. Toen hebben we dus geen fietsvlaggetje gekocht want we hadden niet het hele eind gefietst. We zijn na de vakantie door iemand met een auto terug thuis gebracht, de fietsen achterin. Die man moest toch onze kant op dus zo kwamen we ook makkelijk weer terug. Maar wel zonder verdiende vlaggetjes :)

Ook zo'n versiergewoonte was het hangen van linten aan je gitaar of mandoline, die kon je in de muziekwinkel kopen, mijn zus had er een hele bos van aan haar mandoline hangen, maar omdat ik fluit speelde , kon ik er moeilijk een serie linten aan vastknopen, dat lijkt me tenminste niet handig. Ach nut hadden die linten al helemaal niet, al waren er mooie bij die in gouden letters er wat op hadden staan, of soms een notenbalk met een stel muzieknoten erop. Dat was volgens mij gewoon versiering. De fietsvlaggetjes hadden nog wat te vertellen .

 

Reacties (11)

Gister was het de dag dat mijn zus en haar man elkaar vijftig jaar geleden het jawoord gaven. Dat moest natuurlijk worden gevierd. Ze hadden een lunch besproken voor alle familie en vrienden die deze jaren hadden meegemaakt.

Hier in dit restaurant in het bos bij Zeist was een deel afgehuurd. We werden ontvangen met koffie of thee en gebak. Heel gezellig om te praten met hun kinderen, kleinkinderen en vrienden die ik zelf ook nog van vroeger kende.

Na deze ontvangst konden we plaatsnemen aan diverse tafels, en werd de tomatensoep geserveerd, in een glas, zo kende ik het nog niet. Op de foto staan mijn schoonzoon en mijn zus haar oudste zoon. Verder heb ik niet veel mensen op de foto gezet, meer hetgeen op de borden terecht kwam :)

Nu het was een prima lunch met een buffet waar van alles was te vinden. Allerlei broodjes en brioches. Gewone boterhammen voor bij de kroketten want de broodjes waren al belegd, met verschillende soorten kaas, vlees,of  zalm daar kon je geen kroket bij eten.

Ik kreeg niet alles op één foto dus heb ik de tafel maar in stukjes gehakt. In de metalen bak rechts nog een stukje te zien zaten de kroketten, maar aangezien ik geen vlees eet, heb ik die niet genomen.

De warme quiche met kaas en spinazie was meer iets voor mij, maar de mini ragoutbakjes daarintegen liet ik ook maar aan de anderen over. Het zag er allemaal feestelijk uit en smaakte heerlijk.Toen de mensen genoeg hadden gegeten, kwamen de zoete nagerechtjes op de tafels te staan.

 

Zoals:

Mini cocoscakejes

 

Gemberkoekjes,

Bonbons,

En nog meer heerlijkheden. Ik heb niet alles op de foto staan, maar hier een foto van mijn 'toetjesbord'

Een kopje thee erbij en ik hoefde echt helemaal niets meer. Tegen vieren zijn we weer vertrokken nog even een foto van het terras (veel te fris in januari) met het uitzicht op het bos.

Het was een heel gezellige dag. Ik hoefde niet zelf te rijden, maar kon instappen bij mijn zoon en schoondochter, dus voor mij minder vermoeiend dan zelf te rijden.

Reacties (14)

Met deze knutsel wens ik jullie allemaal een heerlijk weekend toe.

De stokrozen stonden in mijn tuin, de vogel wilde dalen en de rest zijn effecten van mijn fotoprogramma :)

Reacties (9)

Volgens mij is dit wel vroeg. Ik stond uit mijn keukenraam de tuin in te kijken en zag iets paars naast een omgekeerde bloempot liggen, omdat de kliko was opgehaald, dacht ik dat er iets van een paars stukje papier in mijn tuin was gewaaid. Omdat ik op een hoek woon, komt dat wel vaker voor als er wat wind is geweest. Nou voordat het weer wegwaait, zal ik het maar even in de kliko gooien, ik moest toch de inhoud van Molly's kattenbak erin gaan gooien, dus dat papiertje kon gelijk mee. Maar toen ik dichterbij kwam , bleek het helemaal geen papiertje te zijn maar een bloeiende iris. Soms krijg je wel eens een schaal met bolplantjes cadeau en als die binnen zijn uitgebloeid zet ik die bolletjes meestal op hoop van zegen in de tuin. Deze was ik al helemaal vergeten, volgens mij heb ik die al twee jaar terug daar neergepoot.

Zo kun je in je eigen tuin nog verrast staan te kijken :)

Reacties (8)

De laatste tijd is het vaak grijs saai weer geweest, toen heb ik deze knutsel gemaakt. Hij bestaat uit meer lagen dan je denkt en het was best lastig om alles in dezelfde grijs tinten te krijgen. En ik zie dat er toch een gele vlek is verschenen terwijl er in geen van de gebruikte afbeeldingen ook maar wat geel te vinden is. Vreemd want in mijn knutselprogramma was die vlek ook niet te zien, nu ik de plaat heb opgeslagen is die zomaar uit de mist ontstaan lijkt wel. Maar ach ik heb weer wat neer te zetten. Op het ogenblik weet ik ook niet veel te vertellen eigenlijk.

Reacties (12)

Weer eens een themagedichtje.

Reacties (15)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl