Laatste artikelen

Ik heb mijn opa nooit gekend, alleen van de verhalen die mijn moeder en mijn tante over hem vertelden. Hieronder een foto van hem met Max zijn hond, dat is de enige foto die ik van hem bezit. Hij was aannemer en mijn grootmoeder had een eigen praktijk als verloskundige. Ze had de opleiding in Rotterdam gevolgd, in die tijd was dat best bijzonder. Een getrouwde vrouw die een eigen praktijk voortzette na haar huwelijk en ook nog eens vijf kinderen had. Mijn opa zal dus ook best ruimdenkend zijn geweest.

Maar ik heb nog wel een aantal tekeningen van hem, die hangen in mijn kamer en slaapkamer, opa had als jongen van 17 graag naar de kunstacademie gewild. Maar ja zijn vader vond dat onzin, hij moest het bedrijf voortzetten en verder geen flauwekul. Maar als goedmakertje mocht hij één jaar lang de tekenacademie in Middelburg volgen. De tekeningen zijn later onder zijn dochters verdeeld en mijn moeder heeft ons uit haar tekeningen weer laten kiezen. Ik heb er dus drie. Ik had twee bomen en een vrouwenkop gekozen. Ik herinner me nog een portret van koningin Wilhelmina als meisje met hangend haar, een soort christuskop en een paar tekeningen van het kerkje op hun dorp. Mijn moeder had zelf ook ingelijste tekeningen van hem in de kamer hangen. Door het glas voor de tekeningen lijken ze wat vaag maar dat zijn ze niet.

Boom 1 : Daar hangt een 'kapelletje in' waarvoor een moeder met kind bidden.

Boom 2 : Ik vroeg me hierbij altijd af waarheen dat mannetje in de verte onderweg was.

 

Wie deze vrouw is heb ik nooit geweten, misschien iemand die model stond in die tekenacademie, of misschien iemand die mijn opa kende uit zijn omgeving. Maar ik vind het goed gedaan voor een knul van zeventien jaar. Jammer dat hij in zijn latere leven niet meer heeft  getekend of geschilderd. Althans daarover is mij niets bekend. Mijn opa is in 1944 gestorven, ik ben zelf 'van  na de oorlog'  en mijn opa heeft alleen zijn oudste kleindochters gekend, mijn oudste zus en mijn oudste nicht. Zelf heb ik maar één van mijn vier grootouders gekend, dat was de moeder van mijn vader.

Reacties (15)

Een tijdje geleden heb ik een log gemaakt over de bol die ik met kerst had gekregen bij het asiel. Nu had ik een vervolg beloofd en hier zijn de foto', hij begint nu echt te bloeien.

Twee dagen geleden brak de dikke knop open en zag ik dit.

Nu kwam een van de losse bloemen gister al een beetje open.

Die is nu nog verder open en van dichtbij zie je nu een groen hart.

 

En ik denk dat hij me wegens het lange wachten een toegift wil geven, want wat zie ik onder bij de bol?

Hij heeft kennelijk besloten om me nog een bloemstengel te geven. Lang leve mijn ui :)

Reacties (19)

Als boekengek heb ik ook een aantal oude boekjes in mijn bezit. Ook een aantal die mijn moeder als kind al had. Drie daarvan kreeg zij omdat ze braaf op zondag naar de zondagschool toe ging, aan het eind van het jaar kregen de kinderen dan een (stichtelijk) boekje. Dat zijn vreselijk enge boekjes moet ik zeggen, zo griezelig braaf en kinderen in die boekjes mochten nooit eens stout of opstandig zijn. Nee die zondagschool verhaaltjes gingen er van uit dat kinderen een soort kleine volwassenen waren die misschien wel eens ontevreden konden zijn, maar dan snel weer in het gareel moesten komen. Onze Lieve Heer had natuurlijk ieder mens zijn plaats aangewezen en daar moesten ze dan blijven en er het beste van maken.

Fanny moest netjes haar dienstje doen en niet jaloers zijn op de kinderen van haar bazen, die speelden en vrij waren.

De hoofpersoon uit dit boekje leerde beseffen dat geld niet altijd gelukkig maakt en dat ze zelf blijer is in een schamel huisje dan haar werkgeefster in het grote buiten.

En ook de taal in die boekjes is nog om van te smullen, een heel oude spelling natuurlijk, niet eens maar eensch en niet zo maar zoo. Ook nog met de lidwoorden in mannelijk den hengst en vrouwelijk de merrie.  Ik heb er met veel plezier in zitten kijken. Er staan niet erg veel plaatjes in, maar die er in staan zijn wel mooi, in kleur en in dezelfde stijl als de voorplaat.

Gelukkig had mijn moeder als kind ook andere meer kinderboeken, zoals 'Steffies dolle bakvischjaren' en 'Kerstvakantie in de sneeuw', over kinderen die plezier hadden en kind mochten zijn. In die boeken speelde het verhaal zich in de betere gezinnen af, daar waren de kinderen geen personeel, maar ze hadden personeel en gingen daar ook goed mee om.  Kijk de taal is natuurlijk ook oud, maar de verhalen zijn tenminste niet zo griezelig vroom, zodat mijn moeder daar ook van kon genieten.  Mijn moeder is ook altijd blijven lezen en wij zijn ook opgegroeid met altijd wel boeken om ons heen. Misschien dat ik daarom nog steeds graag lees, zelfs in zo'n eng opvoedkundig kinderboek van meer dan een eeuw geleden.

 

Reacties (17)

Vandaag hebben we heerlijk in de tuin gespeeld, niet naar de peutergym gegaan, omdat Laura eerst nog lag te slapen toen ik aankwam. Maar met dat heerlijke weer, was het ook niet zo erg om lekker buiten te spelen en niet binnen in de gymzaal aan de gang te gaan.

Ik heb ook nog wat foto's gemaakt natuurlijk.

Zou ik zo even gaan vissen, dan hebben we straks wat te eten.

Nou oma Molly, ik geloof niet dat er hier veel vis te vangen is.

Oh Neee. . . .  weer die paparazzi voor mijn deur.

 

Nou ja ik kom wel even op het balkon, dan kan er een foto gemaakt worden en daarna wegwezen,  ik ga met oma bellen blazen.

We hebben nog lekker bellen geblazen, op de trampoline gesprongen ( Laura dus, oma niet) rondje gefietst zonder zijwieltjes, aan de tuintafel wat gedronken

En oma mocht nog niet naar huis, toen mamma en pappa thuis kwamen, want Laura wilde dat ik mee bleef eten. Nou ja dat is ook gezelliger dan alleen thuis te eten, dus dat heb ik maar gedaan. Volgende week zijn ze op vakantie en dan hoef ik dus niet op te passen. Even twee keer een woensdag helemaal doen wat ik zelf wil, maar ik zal die kleine kraai zeker missen.


Reacties (14)

Dat liedje zit al een hele tijd in mijn hoofd. Het is er nog niet uitgewandeld, dus misschien dat een nieuw log maken even zal helpen. Ik heb weer van alles gezien, ik zag dat de zwaluwen nu toch terug zijn , een groepje van drie vogeltjes maakte mooie figuren in de blauwe lucht en de zon schijnt. Kortom een mooie Pinksterdag ;)

Er bloeide al een waterlelie in de vijver onder aan de duinen.

Ik heb sinds de berk tussen mijn voortuin en die van de buren gekapt is, het vogelhuisje niet meer opgehangen, daar hebben flink wat pimpelmeesjes gebruik van gemaakt, maar nu heb ik alleen nog bomen waar ik geen zicht op heb en waar ik daarom het huisje niet heb gehangen. Misschien volgend jaar ik zal er eens over denken. Merels zijn er genoeg hier in de tuin en ze zijn veel te tam, aangezien Molly er geen been in ziet om er eentje te pakken te nemen, probeer ik ze maar weg te jagen als ze op de grond zitten.

Op de wandeling kwam ik nog wel een onbewoonbaar verklaarde vogelwoning tegen, die had kennelijk de winter niet overleefd want de voorgevel was verdwenen, zo'n woning ga je als nette vogel natuurlijk niet betrekken, de kinderen zouden als ei al door de eksters gejat worden en ook mochten ze dat overleven, dan zouden ze toch in hun babytijd als smakelijk hapje gaan dienen.

Hopelijk komt er op die plek volgend jaar wel een nieuwe woning, maar ik heb geen idee wie daar de verantwoording over heeft, het is een stuk met veel bomen en het is geen particulier gebied dus afwachten maar. Zo maar eens een kop thee gaan zetten en met een boek op mijn terras plaatsnemen, lekker buiten.

Reacties (12)

Al vieren wij nooit moederdag, mijn kleindochter heeft grootmoederdag ingesteld en iets voor oma Molly gemaakt . Ik kreeg haar hart op onverwoestbaar canvas.

Kijk en daar ben ik dan ook ongelooflijk blij mee. Ik heb het in mijn kast gezet zodat iedereen het kan bewonderen.

 

Nu houdt ze erg van tekenen en verven dus iedere woensdag is daar ook wel tijd voor, het hart had ze al eerder voor me gemaakt, maar ik kreeg ook weer tekeningen mee. Eerst dacht ik dat een tekening een koffer voor moest stellen, er zat nl een soort handvat bovenaan. Dus ik vroeg of ze een koffer tekende of een draagbare radio. Nee ik zag het helemaal fout want ze zei beledigd : "Nee oma dit is een medewerker"  Hahaha ik wist niet dat ze dat woord kende maar de betekenis ervan was kennelijk nog niet meegekomen.

Allemaal een fijne donderdag gewenst, ik ga straks de boodschappen weer halen, zoals de meeste donderdagen.

Reacties (15)

Is dit al weer bijna 7 jaar geleden, toen werd ons nieuwe asiel geopend, nu is zeven jaar niet direct een tijdstip om te vieren en de juiste dag is het ook al niet, maar ik ga vandaag gewoon weer aan de poets bij de kattenkopjes. De echte openingsdag was zondag dus zeven jaar geleden. Maar het was wel een overgang van de oude toestand naar dit nieuwe asiel. Al had ik al bijna dertien jaar in dat oude asiel gewerkt, het was een enorme vooruitgang, zeker voor de dieren. In september ben ik al twintig jaar op dinsdag aan het werk bij de dieren.

Reacties (13)

Eindelijk staat er wat te gebeuren. Met kerst krijgen we van het asiel, als vrijwilligers altijd een cadeaubon met iets erbij. Voor de meesten is dat een doos bonbons/chocolade,  maar omdat ik geen chocola eet krijg ik er wat anders bij. Deze kerst was het een bol (mijn zoon vond het meer een ui) die ik ergens neer moest leggen en dan maar wachten wat er zou gaan gebeuren. Nu gebeurde er verduveld weinig, maar ik zag eind april een klein groen randje komen, dus de ui nog maar niet weggegooid en nu. . . . kijk ik zet wel een foto als de knop open gaat maar ik vind dit al knap van mijn ui, zonder water of wat dan ook ziet hij er nu zo uit.

Nu heb ik er geen verstand van , maar weet iemand of ik nu iets moet doen zodat de bloem niet dood gaat? Of bloeit dat geval altijd zonder vocht of voedsel?

Reacties (12)

Zoals ieder jaar zijn het hier weer de Vrouwenpolderse dagen, drie dagen feest, eigenlijk de opening van het toeristenseizoen. Maar ja tegenwoordig zijn er het hele jaar door wel toeristen. Laura was er gister ook met haar pappa en mamma, dus ook even naar de kermis geweest. Nu had ik geen foto toestel of telefoon meegenomen, maar de attracties zijn ieder jaar zo'n beetje hetzelfde. Ook de kraampjesmarkt en de feesttent staan weer klaar.

Maar dit jaar kon Laura dus zelf zo'n mini autootje besturen en rondjes rijden. Nu heeft mijn dochter foto's gemaakt, dus misschien kan ik die later nog neerzetten.

Het was een gezellige zonnige dag en nu schijnt de zon ook al weer vrolijk, straks gaan zwemmen een aansluitend mijn boodschappen halen want dat kon gister natuurlijk niet.

 

Reacties (13)

Toen ik het vanmiddag gras maaide, kwam ik twee eitjes tegen, volgens mij windeitjes want ze wogen niets dus ik denk dat ma merel de boel maar overboord gekiept heeft toen er niets in bleek te zitten. Ze waren nog wel heel niet gebroken, maar ja zo licht en dan in het gras vallen, dan blijven ze ook netjes denk ik.

Er zat alleen een klein barstje onderaan. Ik neem aan dat het een mereleitje is, maar zoveel verstand heb ik er niet van, als iemand het wel precies weet, mag die het zeggen.  Het is maar een klein eitje zo'n drie centimeter lengte hooguit. Hopelijk zal ze toch nog eens een nieuw nestje maken met eitjes waaruit kleine mereltjes komen.

Reacties (18)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl