Laatste artikelen

     Foto's die ik een tijd geleden maakte, alleen de foto van het gedicht komt van het internet.  

   

Stadhuis

  

Kuiperspoort.

  

Steegje

 

Deurklopper

 

Tekst van mij, voor de knutsel heb ik een foto van het www gebruikt.

 

Reacties (16)

Jullie zien me wel weer verschijnen, nu net als de zon weer schijnt heeft de griep me toch te pakken.

UPDATE

Ik voel me gelukkig al wat beter dan dat het geweest is. Als ik 's ochtends wakker word lijkt het al een heel stuk, totdat ik opsta, dan valt het toch weer vies tegen. Maar ja ik moet niet alleen mezelf voeren, maar ook loopt er hier een poes rond die haar ontbijt moet hebben en waar de kattenbak van moet worden verschoond . Bovendien van een hele dag liggen word ik ook beroerd, je weet niet meer hoe je liggen moet, dus af en toe wat huishoudelijks doen is ook niet verkeerd, zolang ik maar niet teveel hooi op mijn vork neem.

Allemaal bedankt voor de beterschapswensen, ze helpen vast en zeker om me weer op de been te krijgen. Ik ga nu voor Molly zorgen en dan wat voor mezelf klaarmaken, allemaal een fijne woensdag gewenst.

 

 

Reacties (28)

Er ligt een paar centimeter sneeuw, dus ik was vanochtend om zeven uur al met de sneeuwschuiver in de weer. Als je een hoekhuis hebt met een flinke tuin, heb je jammer genoeg ook veel trottoir schoon te maken. En voor er teveel mensen lopen en de sneeuw vasttrappen, kun je beter gelijk de boel wegschuiven. Er stonden alleen stappen van de krantenbezorgster en een buurvrouw die haar hond had uitgelaten.

Molly wilde de boel eerst even aanzien.

Tja wat zal ik doen, het ziet er wel koud uit, maar ik wil toch mijn ochtendrondje maken.

Nou vooruit dan maar, ik kan best in de voetstappen van mijn baasje lopen. Wel zie ik er smoezelig uit, bij die witte sneeuw, en ik had me net goed gewassen.

 

Ik krijg toch koude voetjes als ik even in de sneeuw sta.

Kijk als ik nu dicht tegen het huis aan ga zitten, ben ik met mijn wit/zwart goed gecamoufleerd en ik krijg ook geen koude billen.

Wat sta je nu te kijken, doe de deur maar open, want er ligt sneeuw op de rand van mijn eigen deurtje en dan krijg ik weer koude voetjes.

 

Reacties (16)

Die houden jullie nog tegoed. Zowel Laura als oma Molly waren gisteren (ik vandaag ook nog) heel erg verkouden, we zijn nog wel even naar de gym toegelopen, lekker dik ingepakt, maar Laura had toen ze er was niet zoveel zin ze wilde liever terug naar huis. Nu met een verkouden hoofd en een loopneus, die steeds weer gesnoten moest worden, is gymmen ook niet zo leuk. Toen kreeg ze ook nog één van de ringen tegen haar koppie en daarom zijn we maar vertrokken. Ik heb er dus geen foto's van. Maar misschien volgende week beter.

Thuis had ze net een nieuw baby born poppenhuis/koffertje om mee te spelen dus dat heb ik maar op de tafel gezet. Nu was dat voor mij wel een erg gepriegel om die kleine popjes steeds aan en uit te kleden, het is zulk klein spul, om dan armpjes en beentjes goed in allerlei kledingstukjes te proppen is best lastig.

En nog moeilijker om de mini flesjes en speentjes in een mondje te stoppen (naast het matje achter de wandelwagen zie je drie speentjes en een flesje liggen) Ook heeft dat kleine spul de neiging om van tafel te rollen en dan is het moeilijk te vinden. Maar ze heeft er heel lang mee gespeeld (ik dus ook)

De popjes zijn kennelijk preuts, want rond het badje hoorde een scherm te staan. Nou ja als ze dan ook nog met hun kleertjes in bad gaan, dat is dan wel het toppunt vind ik ;)

Gelukkig was het binnen warm  en hoefde het popje geen warme jas aan en kon zo in haar zomerjurk mee in de wandelwagen, een rondje over de tafel maken.

Wat is er tegenwoordig toch veel speelgoed tot in de kleinste details nagemaakt van de echte kinderwereld. Nu speelde ik vroeger ook met een poppenhuis dat door een opa voor mijn oudste zus was gemaakt (mijn andere zus en mij heeft hij niet meer meegemaakt) Dat was veel primitiever en we maakten soms van karton wat meubeltjes, maar ach daar hebben we ook veel mee gespeeld en van genoten. Eigenlijk is al dat perfecte misschien minder goed, de creativiteit en fantasie hebben ze niet meer nodig. Maar al met al hebben we met onze verkouden koppies toch leuk gespeeld, Laura en Oma Molly. We kunnen het samen best goed vinden.

 

Reacties (13)

Morgen weer vroeg op pad om met Laura naar de peutergym te gaan, dus daarom nu een paar oude knutseltjes neerzetten, misschien kan ik morgen nog actie foto's nemen van de gymles ;)

Ik maak soms graag wat fantastyachtige plaatjes, daar zijn dit twee voorbeelden van.

 

Reacties (9)

De laatste dagen is het stralend winterweer, mooie blauwe luchten alleen wel een koude wind. Maar het is zonde om met zulk weer binnen te zitten. Ik wandel graag een stukje en maak een paar foto's. Gisteren kwamen zoon+schoondochter even de foto's van hun echo laten zien en ik heb dus  een serie gekregen van mijn toekomstige derde kleinkind, maar die baby zet ik wel op de foto om hier te laten zien als hij/zij geland is. We zijn wel nog een eindje gaan wandelen, maar deze foto's zijn van een eerdere wandeling in mijn eentje .

Kale bomen, een stralend blauwe lucht, heerlijk wandelweer,tenminste als je warm aangekleed bent, en dat was ik zeker wel.

Koud?? Welnee hoe kom je erbij ik heb een lekkere warme winterjas aan alleen die wind blaast steeds mijn haar in de war, zou je daar iets aan kunnen doen? Nee zeker.

Reacties (11)

Ik gebruik elke ochtend hetzelfde mes om mijn ontbijt te maken, dat mes heeft eigenlijk al een heel lange geschiedenis.

Ooit toen ik samen met mijn man (toen nog mijn vriend) voor de eerste keer samen in Frankrijk gingen kamperen, wilden we ergens onderweg picknicken . We hadden een stokbrood en Franse kaas gekocht, een fles water en wat fruit. Maar opeens beseften we dat we geen goed mes hadden meegenomen, dus in een dorpje onderweg kochten we dit mes. De oude man die daar zijn winkeltje in ijzerwaren runde, waarschuwde wel dat het een bijzonder scherp mes was en dat we dus op moesten passen voor onze vingers wanneer we het gebruikten.

Het mes hadden we daarna altijd mee wanneer we gingen kamperen, maar sinds we dat niet meer deden toen de kinderen het huis uit waren, kwam het mes in mijn keukenla te liggen. En het is nog steeds scherp genoeg, het heeft een geschiedenis van bijna vijftig jaar en nog altijd gebruik ik het. Vanochtend toen ik er een plakje kaas mee sneed besfte ik dat dit mes al zo'n lange tijd in mijn bezit is. Ik moest gelijk terug denken aan die vakanties, eerst met z'n tweetjes naar veel landstreken in Frankrijk, daarna met de kinderen een paar keer naar Spanje en uiteindelijk jaren lang naar Portugal. Het mes is overal meegeweest en nu ik alleen in mijn huis ben, gebruik ik het nog iedere dag.

Reacties (15)

Gisteren weer met de kleine meid naar de peutergym geweest. ze vind het een geweldig uurtje, apekooien en een paar kringspelletjes met de andere kindjes blijft leuk. Nu had ik voor de terugweg maar de wandelwagen meegenomen, want de vorige keer was ze erg moe en wilde een stukje gedragen worden. Tja als je een uur lang druk bezig bent met rennen, klimmen, springen en meer dan ben je best moe en om dan weer een aardig stukje naar huis toe te wandelen is net teveel van het goede.

Toen we weer thuis waren wilde ze eerst natuurlijk wat drinken, dus dat hebben we maar gedaan. Ik bood haar ook nog aan om een appeltje of een mandarijntje te schillen, maar dat wilde ze niet. Gek eigenlijk dat mijn beide kleinkinderen helemaal niet van fruit houden, terwijl hun moeder er wel dol op is, de fruitmand is dan ook altijd goed gevuld met allerlei soorten fruit. Niet allemaal die hier op de foto staan, maar ananas, sinaasappelen , mandarijntjes en appels zijn er meestal goed vertegenwoordigd.

Dat doet me dan weer denken aan mijn kindertijd, ik kreeg wel altijd appels, peren en noten . Die kochten we via een oudoom die een fruitbedrijf had. In het najaar kwamen dan de jute zakken vol appels en peren in huis. Die werden dan op de zolder uitgelegd op kranten. Ook walnoten hadden we dan genoeg. De appels werden regelmatig uitgezocht en die met een plekje erop waren voor de appelmoes bestemd. Ook de verschillende soorten lagen op eigen kranten uitgespreid. Zoete appeltjes, goudreinetten, sterappeltjes, peren om zo te eten en peertjes om te koken. Kortom de hele zolder rook heerlijk naar al dat fruit. Druiven kreeg je alleen als je ziek was, en dan nog maar een klein trosje, sinaasappels kwamen rond de kerst wel eens in huis, maar die waren er niet altijd. De appels, peren en noten, daar mochten we gewoon zoveel van eten als we wilden.

Ik herinner me nog dat we walnoten aten en de notendoppen een keer uit het zolderraam gooiden. Oeps daar was iemand door geraakt en die had bij mijn ouders aangebeld, we werden stevig toegesproken dat dit echt niet mocht. Wel bewaarden we ook doppen die heel bleven om mee te knutselen in de winter knutselden we vaak, ook tekenen en verven waren leuk om te doen in de tijd dat je toch binnen moest spelen.

Tegenwoordig kun je allerlei fruit het hele jaar door kopen, exotisch of gewoon fruit het is er altijd. Dus nooit meer de iets gerimpelde winterappeltjes, al heb ik daar best goede herinneringen aan.

Reacties (13)

Ik ben benieuwd of de kleine hondjes al een eigen baasje hebben gevonden. Vorige week waren er acht kleine hondjes bij ons ondergebracht. Die kwamen uit zo'n  'fokschuur' ik geloof dat er meer dan dertig hondjes waren gevonden en die zijn over diverse asiels verdeeld.

Waarom kopen mensen nog steeds dieren van dat soort broodfokkers, ik begrijp er niets van, als er geen kopers waren zouden die donkere schuren met weet ik veel hoeveel dieren niet lang meer bestaan.

Voorlopig zijn ze allemaal in gastgezinnen zodat ze aan een normaal hondenleven kunnen wennen.

Reacties (14)

Vandaag is het mijn vierde trouwdag die ik alleen ben, na drieënveertig jaar huwelijk is het natuurlijk niet zo raar dat ik daar weer aan terug denk. Nu probeer ik wel alleen aan de fijne dingen te denken, onze vakanties, hoe we lachten om dezelfde dingen, maar hoe we ook heel verschillend waren. Ik was meestal degene die de beren en leeuwen op onze weg zag en hij liet me zien dat het muizen en egeltjes waren. Nu bekeek ik de foto's die ik op de pc heb staan en het viel me op dat op deze foto het overhemd staat dat in zijn herinneringskussen de helft van de achterzijde is. Daarom heb ik het kussen ook in deze bewerking gebruikt.

Reacties (13)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl