Laatste artikelen

Morgen wordt dit kereltje 17 jaar, en ik weet nog zo goed dat ik die foto nam en bewerkte. Het lijkt gister en dit jaar doet mijn kleinzoon eindexamen wanneer hij slaagt gaat hij studeren, wat gaat het allemaal snel. Vandaag weer naar het asiel, maar omdat ik morgen dus minder tijd heb, zet ik dit alvast neer.

 

Reacties (13)

Vandaag was ik door dochter+schoonzoon en kleindochter, uitgenodigd om mee te gaan naar het Nijntje museum in Utrecht, kleinzoon was dit weekend bij zijn vader, dus die kon niet mee. Nou daar had oma Molly wel oren naar dus,  op naar Nijntje.

 

Nijntje stond reuzegroot voor het museum te wachten, dat moest dus als eerste op de foto. We volgden de konijnenfamilie naar de ingang.

We konden onze jassen opbergen zodat we het niet te warm kregen tijdens ons bezoek. De kinderen mochten zelf zeggen waar ze heen wilden en de ouders en grootouders liepen er volgzaam achteraan. Het huis van Nijn stond klaar, de hoogte van de kamers was natuurlijk konijnenhoogte en alleen kinderen konden er binnen, grote mensen zouden op hun knietjes moeten om het huis binnen te gaan. Laura wilde gelijk maar in Nijntjes keuken gaan koken.

Even in alle kastjes kijken natuurlijk.

Ook buiten het huisje kon je Nijntje in de tuin helpen en ernaast de was ophangen, zo heb je het op een zondag nog reuzedruk.

Dan kun je ook nog even uitrusten in het picknick bos bij roodkapje.

Na even rusten maar weer verder, door de dierentuin , door het drukke verkeer, oppassen bij de verkeerslichten natuurlijk en met de grote bus rijden.

Even een rustig stukje van de straat, het licht staat op groen.

Zo kijk mij eens als buschauffeur, ik stuur mijn bus dwars door de grote stad. Nu gaan we naar de school van Nijntje, daar mag ik knippen en plakken en ik kan dat geweldig goed zien jullie dat wel, mooie bladeren op mijn kleurplaat plakken.

Mamma en oma hadden allemaal nijntjes van vouwblaadjes gemaakt, dat wilde ik ook doen, mamma deed het voor, maar dat was nog een beetje moeilijk voor mij, we hebben de gevouwen Nijntjes wel mee naar huis genomen, zodat we het thuis nog eens over kunnen doen.

En toen was ik wel een beetje moe geworden, hoor, ik heb nog met heel veel dingen gespeeld in het Nijntjemuseum maar we moesten nog een heel eind terug naar huis rijden, dus ik heb Nijntje dag gezwaaid en we gingen weer naar de auto toe om naar huis te rijden, het was een heel leuke dag en ik zal best lekker slapen denk ik.

Reacties (12)

Ik wilde zo met de kitsch engeltjes een knutsel maken, maar op de paarse achtergrond komt het bordeaux kleurtje minder mooi uit.

Reacties (14)

Gek kan een mens toch dromen, vannacht droomde ik van een klant die toen ik nog werkte elke week in de biebbus kwam. Het was een oude man en hij wilde altijd grote boeken met natuurplaten hebben. Wij zochten die dan voor hem op. Hij kwam met zijn klompen aan en liet die keurig buiten naast de deur staan. Hij vertelde ook allerlei dingen uit zijn leven aan ons. Intussen werd er speciaal voor hem altijd wel wat nieuws met natuurfoto's apart gehouden. Iedere week haalde hij vier boeken, al mochten het er meer zijn , toen hij lid van de bieb werd waren het er vier dus daar hield hij zich aan.

Toen we een nieuwe bus kregen met een vooringang en een achterdeur om buiten te gaan, was hij even in verwarring gebracht. Toen hij de achterdeur wilde gebruiken miste hij zijn klompen,  er ontsnapte hem een (gematigde) krachtterm en hij riep : "Ze hebben mijn klompen gestolen!" Gelukkig wisten wij waar de fout zat klompen uit bij de ingang en dan de achterdeur uit gaan, nee die klompen stonden gewoon op hem te wachten aan de voorkant. Hij kon er wel om lachen. Toen hij 100 jaar zou worden, wilden we hem bezoeken met een bos bloemen, maar een week voor zijn verjaardag overleed hij.

Nu droomde ik dat ik hem in de stad tegenkwam en dat hij vertelde dat hij inmiddels 102 jaar was .  Tja zelfs als hij nog geleefd had was hij al vele jaren ouder, maar hoe komt een mens aan zo'n rare droom. Zou het komen omdat ik foto's aan het zoeken was in mijn mapje en daar heel wat foto's van natuur tegen ben gekomen? Geen idee, maar ik zet er een foto bij die ik maakte van een paardenbloem pluis. Als je dat dichtbij doet zie je pas de prachtige structuren in de natuur, daar zou mijn oude klant vast ook van genoten hebben.

Reacties (10)

Het is de eerste weer tijd voor een themagedicht, maar ik had een slappe bui en heb er een soort sintvers van gemaakt. Eerlijk gezegd kon ik niet op de woorden voor een zinnig gedicht komen. En omdat het morgen weer oppasdag is en ik dus geen tijd heb om een serieus gedicht te schrijven, heb ik er een beetje een grappig geval van proberen te maken. De illustratie komt van een boekkaft, ik kon niet ontdekken wie dat gemaakt had. Maar dat profiel met pauwenveerpen, vond ik wel mooi.

Reacties (13)

Vroeger bij mij thuis was het de gewoonte dat als je naar het voortgezet onderwijs ging, dat je dan een echte vulpen cadeau kreeg. We schreven op de lagere school nog altijd met een kroontjespen. De 'bovenmeester' tegenwoordig directeur genoemd, gaf de zesde klas les (nu groep 8) . Nu was dat destijds best discriminerend, want alleen de kinderen die naar het lyceum gingen (HBS of Gymnasium) kregen van hem les, de kinderen die gelijk na de lagere school gingen werken, naar de Mulo of naar het lager beroepsonderwijs toe gingen zaten in de parallel klas en kregen van een andere meester les. Ik zat dus in de klas van de bovenmeester omdat ik doorging naar de HBS. Nu kan ik me van die klas niet echt veel meer herinneren, alleen dat de meester vaak naar zijn grijze haar wees en vertelde dat wij hem dus grijze haren bezorgden. Nu ja dat zal wel, ik was er nooit erg van onder de indruk. Hij heeft even geprobeerd om balpennen (Bic) die toen pas nieuw waren door ons uit te laten proberen, maar daarmee konden we geen mooie dikke en dunne lijntjes trekken, dus die poging werd als mislukt beschouwd.

Maar nu die vulpen, dat was een geweldig mooi cadeau, we gingen naar de kantoorboekhandel in het stadje en daar mocht ik dan een pen kiezen. Wel moest je er altijd zorgvuldig mee omgaan er zat een goudkleurige pen in (of dat iets met echt goud te maken had weet ik niet). Ik vond de pennen met een gewolkte kleur het mooiste en die werd het dus. Je moest de pen natuurlijk ook zelf vullen als die leeg was en thuis hadden we dan ook potjes inkt staan voor onze pennen.

                  

Die was er in verschillende kleuren en ook verschillende merken natuurlijk. Thuis hadden wij blauwe Quink alleen mijn zus gebruikte groene inkt, later mocht dat niet meer en het moest blauw of zwart zijn.  Ik heb mijn pen al lang niet meer, maar deze van het www komt er dicht in de buurt.

Al heeft die geen gouden pen de gewolkte kleur is er wel :) Later kwamen de pennen met cartridges inkt, die kon je meenemen en als je pen leeg was er een nieuwe plastic cartridge in klikken . Er zat een hard balletje aan het begin dat drukte je dan met een palletje in de pen naar binnen en de inkt kon weer vrijelijk stromen. Dat was een vooruitgang en uiteindelijk kregen we balpennen die niet meer klodderden zoals in het begin, maar toen zat ik al heel wat klassen hoger, wanneer dat precies veranderde weet ik eigenlijk niet. Tegenwoordig zie je niet veel mensen meer met vulpennen schrijven, soms wel geloof ik bij het ondertekenen van zeer belangrijke officiele stukken.

 

Reacties (12)

De eerste zin bleef gisterochtend maar in mijn hoofd hangen. Toen ik wakker werd in de nacht keek ik naar buiten en zag het sterrenbeeld Orion. Ik ben daarna weer gaan slapen, maar die regel bleef maar hangen. Dus om hem kwijt te raken heb ik er maar een gedichtje van gemaakt. Ik ken weinig sterrenbeelden,maar Orion met zijn drie sterren gordel ken ik toevallig wel. Nu heb ik me vandaag moeten bedwingen om in bed te blijven liggen, voor mijn gevoel is het al acht uur. Maar omdat ik altijd zo rond zessen wakker ben was dat nu dus vijf uur. Dat gedoe met de klok mogen ze van mij met onmiddellijke ingang stopzetten.

Reacties (14)

Weer terug van mijn zwemuurtje, ik wilde net de was buiten hangen, toen het hier opeens een plensbui deed. Dus dan maar niet buiten aan de gang. Ik heb maar weer eens een knutseltje gemaakt, een mens moet toch wat doen, de was hangt nu boven op het rekje.

Reacties (14)

Gister was het best weer om lekker buiten te zijn. Laura was erg druk ik zou bijna denken dat er een storm op komst was. We hebben eerst binnen wat gespeeld , maar daarmee raak je je energie niet kwijt. Toen ik naar buiten keek, zag ik dat het gras vol afgevallen blad lag.

Eerst aan de kleine gevraagd of pappa al de bladblazer had gekocht die hij voor zijn verjaardagsgeld wilde kopen, maar nee. Nu dan konden we wel met de bladhark tekeer gaan leek me. En dan pakten we pappa niet zijn pleziertje af om straks met de blazer te gaan spelen ;)

Dus we zijn druk aan het werk gegaan, Laura heeft haar eigen bladharkje en roze kruiwagentje, ze heeft goed haar best gedaan. Steeds reed ze dan haar volle kruiwagen naar mij toe en dan moest ik die legen in de groene kliko. We hebben erg hard ons best gedaan samen. Tot de kliko zo vol was dat er geen blad meer bij kon.

Er lag toen nog genoeg op het grasveld, eerst hebben we nog veel op een hoop geharkt, maar ja toen kwam er weer wat wind en om alles nu weg te laten waaien. . Dan maar naar binnen , het was dan ook tijd voor de lunch.

Reacties (13)

Natuurlijk weer naar het asiel toe, waar ze weer op me zitten te wachten.

Nu zijn deze dieren in eigen huizen, dus die hoeven niet geplaatst te worden, ik heb maar een aantal katten van kennissen bij elkaar gezet om een illustratie te hebben voor mijn wekelijkse 'dierendag' Allemaal een fijne dinsdag gewenst.

Reacties (13)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl